2006/Mar/10

เดินผ่านบันไดหินลงมาในความมืดมิด ที่ดูหนักหน่วงอย่างน่าประหลาด เปิดผ่านประตูไม้โอ๊กอันเก่าแก่ กวาดสายตาไปทั่วห้อง ก่อนที่จะทันสังเกตุเห็น โต๊ะปรากฏอย่างเลือนราง ท่ามกลางแสงเทียน มีบุรุษรูปงามผู้หนึ่งนั่งอยู่แน่ นอนครับ ว่าผู้นั้นต้องเป็น ผม Victor สุดหล่อ
อ้วก! พูดมาได้ไม่อายคนอ่าน
อย่ามาขัดพี่สิวะ ไอ้คุณเวร
ตอนผมพิมพ์พี่ก็ขัด
เอาเหอะทีใครทีมัน
เอาล่ะครับ สำหรับวันนี้ ดูการเกริ่นหยั่งกับลงปราสาทแดกคูร่า ก็น่าจะรู้แล้วว่า เราจะมาพูดถึงเรื่องผีกัน
2 เรื่องที่ผมจะเล่าวันนี้ ผมขอยืนยัน ในความน่ากลัว และที่สำคัญ มันเป็นเรื่องจริง ที่ผมประสบมาพร้อมๆกับ P แห่ง 609 studio (ถ้าไม่เชื่อ ส่งเมล์ไปถามมันเอง)

เหตุการณ์เกิดขึ้น ณ หอพักมหาลัยที่ผมพัก ผมจึงขอสงวนชื่อมหาลัยไว้เพื่อชื่อเสียงของมหาลัย


เรื่องแรก ผมให้ชื่อว่า ศาลาเฮี้ยน

ภายใต้อากาศอันหนาวเหน็บ ของหน้าหนาว ความมืดมิดช่วงตี5 ที่ทุกคนหลับใหล แต่ละห้องไร้ซึ่งแสงไฟ ยังมีอยู่เพียงห้องเดียวที่ในห้องยังคงสว่างไสว เนื่องจากผม และP ยังไม่เสร็จงานที่ต้องส่งในตอน 10 โมง ภายใต้ภาวะการณ์ที่ ยังไม่ได้นอนมา 30 ชั่วโมงด้วยความเบลอและความหิวยังดีที่หอเปิดตอนตี 5 พวกเราจึงตัดสินใจไปฝากท้องกับเซเว่น เช่นเคย
หมอกบางๆปกคลุมไปทั่ว ท้องฟ้ายังคงมืดอยู่มีเพียงแสงจาก เสาไฟเป็นระยะ ถึงแม้จะไม่มีรถผ่านไปมาแม้เพียงคันเดียวก็ตามพวกเราเดินเลาะริมถนนไปเรื่อยๆตามความเคยชิน หลังจากเดินมาได้ซักพัก เบื้องหน้า ที่ระยะประมาณ 10 เมตร ก็ปรากฏ ศาลาคนเดินหลังนึง ตอนกลางวันเดินผ่านเละนั่งเล่นกันเป็นปรกติแต่ในยามค่ำคืนมันกลับเต็มไปด้วยบรรยากาศแปลกประหลาดอย่างไม่น่าเชื่อ ก่อนที่จะก้าวต่อไป P ก็ทักขึ้นมา เฮ้ย วิก ในศาลามีคน หลังจากเพ่งตามอง มีเงาคนนั่งอยู่จริงๆแต่ไม่รู้จะเรียกว่าคนดีรึเปล่า ด้วยขนาดร่างกายที่ใหญ่โตอย่างไม่น่าเชื่อ ความสูงเท่ากับคนปรกติ แต่ ลำตัวและส่วนหัวหนา กว่า เกือบเท่าตัว ด้วยความกล้าของลูกผู้ชาย พวกเราจึงตัดสินใจเดินต่อไปอย่างไม่กลัวเกรง พร้อมคิดในใจว่ามันอาจจะ เป็นเพียงถุงขยะหรือของอะไรวางไว้ แต่เพียง 4 ก้าวพวกเราก็ต้องชะงัก เงาดำนั้นเริ่มมีการขยับ พร้อมกับการที่เราอยากจะวิ่งกันอย่างเต็มที่ หัวที่ใหญ่กว่าปรกตินั้นก็กลายเป็น 2 หัว พร้อมเสียงหัวเราะ แหลมๆของผู้หญิง แต่ในฐานะชายชาตรี พวกเราตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้ขึ้น และใกล้ขึ้น ในระยะที่เหลือเพียง 3 เมตร พวกเราจึงเข้าใจว่าสิ่งที่พวกเราเห็นคืออะไร


ชายหญิงคู่หนึ่ง กำลังกอดกันกลมและจูบกันอย่าง ดูดดื่ม พอมองไกลๆ เลยกลายเป็นคนตัวใหญ่ พอถอนปากออกแต่ยังกอดกันอยู่เลยกลายเป็น คน 2 หัว

เวร! เอ๋ย!
ฮือๆ ไอ้พวกไร้ยางอาย ตูเกือบช๊อกตาย เพราะพวกเอ็ง แล้ว

จบเรื่องแรกกันไปแล้ว เป็นไงบ้างครับ สยดสยอง พองขน กันทั่วหน้าสินะ
เอาน่าๆอย่าเพิ่งโกรธ รับรอง เรื่องที่ 2 เด็ดกว่าเรื่องแรกอีก
เริ่มเรื่องที่ 2 นี้มีเพียง P ที่เจอ ในขณะที่เรานอนอยู่ที่หอ



เรื่องที่ สอง ใครซ้อน
มีอยู่วันนึง เนื่องด้วย P มัวแต่สังสรรค์ กับเพื่อนที่โรงเรียนเก่า กว่าจะหารถตู้นั่งกลับมาถึงหอ ก็เป็นเวลา 5 ทุ่มแล้ว แถมที่จอดรถตู้ยังอยู่ห่างจากหอมาก เรียกได้ว่าจุดลงรถตู้ กับหอพักนั้น อยู่กันคนละด้านกับมหาลัยเลยทีเดียว เส้นทางที่ใกล้ที่สุดถนน ตัดผ่านส่วนทุ่งโล่ง ที่เต็มไปด้วยหนองบึง เป็นส่วนที่เค้าเตรียมไว้สร้างตึกทีหลัง มีไฟถนนอยู่บ้าง แต่ก็น้อยเต็มที ที่มีบางส่วนแสงก็หรี่ จะดับแล้มิดับแหล่
แต่ด้วยความจำเป็นที่พรุ่งนี้มีเรียนเช้า P จำเป็นต้องเดินผ่านบริเวณเหล่านั้นด้วยอารมณ์ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เสียงย่างเท้าดังหายไปในความมืด เรื่องเล่าจำนวนมากของพื้นที่นี้ วนเวียนผ่านหัวตลอดเวลา น่าแปลกที่คืนนี้เสียงแมลงในท้องทุ่งเงียบกริบ เหมือนรอคอยสิ่งใดสิ่งหนึ่งอยู่ ท่ามกลางเสียงฝีเท้าและเสียงหัวใจของตัวเอง ได้มีเสียงจักรยานแว่วมาจากแยกทางขวามือ พร้อมทั้งเห็นผู้ชายถีบจักรยานพร้อมคนซ้อน ฝ่าความมืดมา ด้วยความสบายใจที่พบว่าไม่ได้มีเพียงตนเองคนเดียวในทุ่งมืดนี้
ทันใดนั้นก็ต้อง สะอึก ขนทั้งตัวลุกเกรียว เมื่อเห็นว่า คนที่ซ้อนจักรยานนั้นไม่มีหัว ด้วยท่าทางสบายใจที่เหมือนไม่รู้ตัวเลยซักนิดชายคนนั้นถีบจักรยานใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พร้อมกับอาการมือไม้อ่อน P ก็เริ่มสังเกตว่าที่ซ้อนอยู่นั้นน่าจะเป็นผู้หญิง แต่ก็ยังมองไม่เห็นหัวไม่ว่าจะมองยังไง จนเริ่มเข้ามาในรัศมีแสงไฟที่ P ยืนอยู่ สิ่งที่เห็นทำให้ยิ่งช๊อคกว่าเดิมเมื่อเห็นว่า ที่จริงหญิงที่ซ้อนนั้น


ซบหน้าลงกับหลังของผู้ชายคนถีบจักรยาน และด้วยผมสีดำยาวทำให้กลืนไปกับฉากหลัง เลยดูเหมือนไม่มีหัว


ว้อย! อ้ายพวกไม่รู้จักวัฒนธรรมไทย มาทำตัวไร้ยางอายอีกแล้ว
ตูเกือบเยี่ยวแตกเลย

เอาล่ะครับ จบแล้ว 2 เรื่อง ตามสัญญาเป็นไงน่ากลัวล่ะสิ ฮ่าๆ
ขอยืนยันอีกครั้งว่าเป็นประสบการณ์จริง
Base on true story.
กระแดะพูดอังกฤษซะเลย
ขอขอบคุณความเอื่อเพื้อจาก P 609 studio


ข้างล่างเป็นบล็อกของ P 609 studio
http://peach69.exteen.com/

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
เย่ๆๆ คนเเรกๆๆ

เด๋วค่อยปัยอ่านนะ มาเม้นคนแรกก่อง เหอๆๆ
#1  by  -'๑'- At 2006-03-10 20:31, 
แบบว่า....เรื่องแบบนี้
ฆ่ากันเลยดีก่า- -"
เอาซะ...ฮาเงียบเลยยยเพ่- -''
#2  by  -'๑'- At 2006-03-10 20:36, 
5555 อยากรู้จังว่าที่ไหน เเต่ให้ทายนะเราว่า...เเน่เลย
#3  by  nocomment At 2006-03-10 20:38, 
กำลังอิน........
พอเข้าท้ายเรื่องปุ๊บ..
ฮาเลยครับท่าน
#4  by  Pleng At 2006-03-10 21:12, 
เอาไว้อ่านตอนมีคนอยู่ด้วยดีก่า

กัวปี้...
#5  by  ♀ ต้นน้ำ ♀ At 2006-03-11 06:51, 
เหอๆๆๆๆ
#6  by  จี๋จี๊ดจ๊าด (58.147.105.124) At 2006-03-11 09:58, 
เรื่องกุทั้งนั้นเลย....


เล่าได้ดี ไม่ไปลองฝึกงานกะป่อง the shock มั่งล่ะ ท่าทางอนาคตไกล
#7  by  609 At 2006-03-11 12:14, 
ปล. บล๊อกมึงเริ่มร้าง

กูไม่อาจหยั่งรู้ได้ว่าทำไม
#8  by  609 At 2006-03-11 12:16, 
เรียนที่ม.ไหนคะเนี่ย
แบบว่า เคยเจอผี2แบบนี้เหมือนกันเลย
ผีมาเป็นคู่อะ
#9  by  เพนจัง At 2006-03-12 00:22, 
มาเม้นให้ก่อน...ว่างๆเดี๋ยวค่อยอ่าน

ตอนนี้พ่อด่า ^^"
#10  by  น้องเอ็ง (58.64.127.12) At 2006-03-13 00:37, 
ตัวหนังสือเล็กจังเลย
คราวหน้าช่วยปลับให้ตัวใหญ่ขึ้น แล้วก็เว้นบรรทัดด้วยนะคะ จะได้อ่านได้สดวกขึ้น

ส่วนเรื่องผีเนี่ย... เอ่อ จะเรียกว่าผีคงไม่ถูกแล้วมั้งเนี่ย
ตอนท้ายๆฮามากเลยค่ะ
#11  by  Mimirin At 2006-03-13 13:26, 
เล่าดีๆๆๆๆๆ หนุกดีๆชอบๆ
ว่าแต่ มีเวลามาเขียนบลอกได้เนี่ย ก็นับว่ามึงยังมีชีวิตอยู่สินะ
คงต้องขอแสดงความยินดีด้วย
แล้วกุจะไปเผากงเต๊กขอให้มึงเรียนจบมหาลัยนะ

อีกเรือ่ง โปรโมต บลอกกุมั่งดิ
ฮี่ๆ
#12  by  E R R O R การ์ตูนขี้โม้ At 2006-03-14 16:41, 
เมือ่ไรจามีเรือ่งแบบอื่นม้าง *- * เหอๆๆๆๆๆ
#13  by  +จั๊กกะจี๋จัง+ At 2006-03-14 17:23, 
กะลังอยากอ่านไรหยองๆเรย
แหม กลายเปนงี้ซะไ้ด้!!!!!

กะกัวเต็มที่เรยนะ อิอิ

ระวังจา.เจอ.ของ.จิง.นะ
5555555+
#14  by  ~ Honggie The หมีเน่า ~ At 2006-03-14 18:42, 
อัพแร้วไปบอกด้วยนะ
#15  by  +จั๊กกะจี๋จัง+ At 2006-03-15 19:49, 
ได้ข่าวว่ามึงโดนไทร์นิ
สมควรแก่เวลาที่มึงจะต้องอัพบล๊อกได้แล้ว


การดองบล๊อกไม่ได้ทำให้โลกร้อนขึ้นก็จริง แต่มันก็เป็นสิ่งที่ผุ้เขียนบล๊อกที่มีจรรยาบรรณมิพึงกระทำ

เลิกขี้เกียจซะทีมึง
#17  by  609 At 2006-03-23 13:38, 
เข้ามาเม้นบ้างเหนเจ้เข้ามาเลยอยากเข้าบ้างอ่ะ อิๆ อ่านแล้วอ่านอีก อ่านจนเบื่อแล้วเนี้ย หุๆๆ
#18  by  นู๋เนยผู้น่ารัก[น้องเฮียแหละ] (58.64.110.197) At 2006-04-05 12:12, 
Ultram buy ultram order ultram ultram mortgage cheap ultram
#19  by  ultram (72.36.223.73) At 2006-04-11 07:18, 
You wouldn't xanax be asking How did not sold and buy xanax online!
#20  by  xanax (72.36.223.73) At 2006-04-16 01:44, 
Miller I mean the events in this-wait a look at. He sighed bellowed in the damaged French twist showing off
#21  by  buy tramadol (72.36.223.73) At 2006-04-16 12:40, 
ปไคโฒ๑ฐ๗ควคขค๋กขฅชฅ๓ฅ้ฅคฅ๓ฅทฅ็ฅรฅืคฮฅอฅรฅศฅ๏กผฅฏ มดน๑ECถจตฤฒ๑คฌNPOหกฟอฒฝ1
#22  by  Tramadol (72.36.223.73) At 2006-04-29 05:51, 
Great site!
#23  by  bontril (72.36.223.73) At 2006-05-06 17:11, 
Well done!
#24  by  tramadol (72.36.223.73) At 2006-05-07 02:07, 
very best blog!
#25  by  paxil cr (72.36.223.73) At 2006-05-07 07:02, 
Join the demonstrators wearing dummy explosive vests!
#26  by  phentermine (64.92.171.106) At 2006-08-18 19:36, 
Thanks so very much for taking your time to create this very useful and informative site. I have learned a lot from your site. Thanks!!
#27  by  Honda Miami (87.248.183.183) At 2006-08-30 23:49, 
หัวข้อ : หัวข้อ : ตะลึง ประสบการณ์จริง จากปาก นร. ม.3.....
ข้อความ : ข้อความ : ตะลึง ประสบการณ์จริง จากปาก นร. ม.3
อ่านเล่นๆแล้วแต่ใครจะเชื่อ(อย่าว่ากานนะ)
เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในจ.พิษณุโลก
เด็กคนนี้ชื่อ เอ เป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม
วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม
เอได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม
ระหว่างที่รอเพื่อนๆอยู่นั้น
เอ ก้อเหลือบไปเห็นสิ่งๆหนี่ง
เขาเดินเข้าไปใกล้ๆกับสิ่งๆนั้น
มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง
เอนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร
แต่เขากอ้ได้เก็บกล่องนั้นไป
หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว
เอและเพื่อนๆก้อกลับบ้านทันที
พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่
ตกกลางคืน เอและเพื่อนๆก้อไปที่สนามเดะเล่น และเปิดกล่องๆนั้น
ข้างในกล่อง มีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น
ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า
*
สวัสดี เราชือเปลว เป็นเด็กนร คนนึง
เราถูกฆาตกรโรคจิต ข่มขืนและฆ่า หมกอยู่ในป่าแห่งหนึง
ที่นั่นหนาวเน็บ ไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์
เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา
ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน
ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว
จะมีครายมาอยู่เป็นเพือนเราบ้างไหม
ถึงผู้ที่ได้อ่านข้อความของเรา
ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา
จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ***โมง
ขอให้เทอก๊อปข้อความข้างบนนี้
ส่งต่อให้สืออะไรก้อได้
เป็นจำนวน 2 coppy
แต่ถ้าเทอไม่ทำตาม
อีก 7 ***โมง จากนี้ ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน
*
หลังจากที่เอได้อ่านนั้น
เอก้อไม่เชือและไม่ยอมทำตาม
7 ***โมงให้หลัง
เอ และเพื่อนๆก้อได้ตาย
โดยที่ไม่มีสาเหตุ
*********************************
เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง
จนถึงขณะนี้
หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า
คายที่เป็นคนฆ่าเด็กเหล่านั้น
---------------
ตอนนี้พวกเทอที่ได้อ่านกระทู้นี่
ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด
นั่นคือ
เทอจะต้อง copy ข้อความนี้ เป็นจำนวน 2 copy
แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ
เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อนกับเด็กคนนั้น

อีก 7 ***โมงให้หลัง
ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
----------------
ถ้าใครไม่เชื่อ
ก้อกรุณาอย่าลบหลู่
#28  by  ... (203.113.50.139) At 2006-09-10 10:31, 
I am here to say hello and you have a great site!



#29  by  Robitussin (201.245.163.2 /192.168.254.254) At 2006-09-11 21:32, 
Very interesting and professional site! Good Luck!
#30  by  Halcion (203.113.13.3) At 2006-09-14 21:08, 
Hello.Thanks so much.
#31  by  Kamagra (195.188.16.14) At 2006-11-03 05:33, 
Hi man!
#32  by  tramadol (207.180.182.25) At 2006-11-16 06:24, 
หัวข้อ : หัวข้อ : ตะลึง ประสบการณ์จริง จากปาก นร. ม.3.....
ข้อความ : ข้อความ : ตะลึง ประสบการณ์จริง จากปาก นร. ม.3
อ่านเล่นๆแล้วแต่ใครจะเชื่อ(อย่าว่ากานนะ)
เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในจ.พิษณุโลก
เด็กคนนี้ชื่อ เอ เป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม
วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม
เอได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม
ระหว่างที่รอเพื่อนๆอยู่นั้น
เอ ก้อเหลือบไปเห็นสิ่งๆหนี่ง
เขาเดินเข้าไปใกล้ๆกับสิ่งๆนั้น
มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง
เอนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร
แต่เขากอ้ได้เก็บกล่องนั้นไป
หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว
เอและเพื่อนๆก้อกลับบ้านทันที
พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่
ตกกลางคืน เอและเพื่อนๆก้อไปที่สนามเดะเล่น และเปิดกล่องๆนั้น
ข้างในกล่อง มีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น
ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า
*
สวัสดี เราชือเปลว เป็นเด็กนร คนนึง
เราถูกฆาตกรโรคจิต ข่มขืนและฆ่า หมกอยู่ในป่าแห่งหนึง
ที่นั่นหนาวเน็บ ไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์
เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา
ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน
ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว
จะมีครายมาอยู่เป็นเพือนเราบ้างไหม
ถึงผู้ที่ได้อ่านข้อความของเรา
ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา
จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ***โมง
ขอให้เทอก๊อปข้อความข้างบนนี้
ส่งต่อให้สืออะไรก้อได้
เป็นจำนวน 2 coppy
แต่ถ้าเทอไม่ทำตาม
อีก 7 ***โมง จากนี้ ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน
*
หลังจากที่เอได้อ่านนั้น
เอก้อไม่เชือและไม่ยอมทำตาม
7 ***โมงให้หลัง
เอ และเพื่อนๆก้อได้ตาย
โดยที่ไม่มีสาเหตุ
*********************************
เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง
จนถึงขณะนี้
หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า
คายที่เป็นคนฆ่าเด็กเหล่านั้น
---------------
ตอนนี้พวกเทอที่ได้อ่านกระทู้นี่
ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด
นั่นคือ
เทอจะต้อง copy ข้อความนี้ เป็นจำนวน 2 copy
แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ
เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อนกับเด็กคนนั้น

อีก 7 ***โมงให้หลัง
ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
----------------
ถ้าใครไม่เชื่อ
ก้อกรุณาอย่าลบหลู่
#33  by   (202.91.23.3) At 2008-06-06 14:08, 
หัวข้อ : หัวข้อ : ตะลึง ประสบการณ์จริง จากปาก นร. ม.3.....
ข้อความ : ข้อความ : ตะลึง ประสบการณ์จริง จากปาก นร. ม.3
อ่านเล่นๆแล้วแต่ใครจะเชื่อ(อย่าว่ากานนะ)
เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในจ.พิษณุโลก
เด็กคนนี้ชื่อ เอ เป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม
วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม
เอได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม
ระหว่างที่รอเพื่อนๆอยู่นั้น
เอ ก้อเหลือบไปเห็นสิ่งๆหนี่ง
เขาเดินเข้าไปใกล้ๆกับสิ่งๆนั้น
มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง
เอนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร
แต่เขากอ้ได้เก็บกล่องนั้นไป
หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว
เอและเพื่อนๆก้อกลับบ้านทันที
พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่
ตกกลางคืน เอและเพื่อนๆก้อไปที่สนามเดะเล่น และเปิดกล่องๆนั้น
ข้างในกล่อง มีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น
ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า
*
สวัสดี เราชือเปลว เป็นเด็กนร คนนึง
เราถูกฆาตกรโรคจิต ข่มขืนและฆ่า หมกอยู่ในป่าแห่งหนึง
ที่นั่นหนาวเน็บ ไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์
เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา
ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน
ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว
จะมีครายมาอยู่เป็นเพือนเราบ้างไหม
ถึงผู้ที่ได้อ่านข้อความของเรา
ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา
จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ***โมง
ขอให้เทอก๊อปข้อความข้างบนนี้
ส่งต่อให้สืออะไรก้อได้
เป็นจำนวน 2 coppy
แต่ถ้าเทอไม่ทำตาม
อีก 7 ***โมง จากนี้ ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน
*
หลังจากที่เอได้อ่านนั้น
เอก้อไม่เชือและไม่ยอมทำตาม
7 ***โมงให้หลัง
เอ และเพื่อนๆก้อได้ตาย
โดยที่ไม่มีสาเหตุ
*********************************
เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง
จนถึงขณะนี้
หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า
คายที่เป็นคนฆ่าเด็กเหล่านั้น
---------------
ตอนนี้พวกเทอที่ได้อ่านกระทู้นี่
ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด
นั่นคือ
เทอจะต้อง copy ข้อความนี้ เป็นจำนวน 2 copy
แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ
เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อนกับเด็กคนนั้น

อีก 7 ***โมงให้หลัง
ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
----------------
ถ้าใครไม่เชื่อ
ก้อกรุณาอย่าลบหลู่
#34  by   (202.91.23.3) At 2008-06-06 14:09, 
อารายฟ่ะ
#35  by   (118.172.104.99) At 2008-08-20 00:05, 

<< Home


VICTOR & I_WAIN
View full profile